<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<?xml-stylesheet href="http://rss.egloos.com/style/blog.xsl" type="text/xsl" media="screen"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel>
	<title>창작집단 noel</title>
	<link>http://noels.egloos.com</link>
	<description>창작집단 noel 입니다</description>
	<language>ko</language>
	<pubDate>Sat, 10 Jan 2009 02:33:50 GMT</pubDate>
	<generator>Egloos</generator>
	<image>
		<title>창작집단 noel</title>
		<url>http://pds7.egloos.com/logo/200801/07/17/e0061317.jpg</url>
		<link>http://noels.egloos.com</link>
		<width>80</width>
		<height>201</height>
		<description>창작집단 noel 입니다</description>
	</image>
  	<item>
		<title><![CDATA[ 노엘 공지 Ver 3.0 ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1624515</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1624515</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <strong>1.노엘의 모든 글은 불펌금지이며 저작권은 필자에게 있습니다<br><br>2.링크는 자유롭게 하실 수 있으시며 당연히 불펌은 금지입니다<br><br>3. 이 블로그의 글들은 CCL에 따라 이동시 <br>출처표기/저작권자 미 동의시 개작/영리적 사용을 금지합니다<br>그외 자세한 사항은 좌측하단의 CCL 약정을 읽어주십시오<br><br><strike>4.노엘의 참여을 원하신다면 MSN으로 문의하세요</strike><br>(이 부분은 아직 확정이 안 되었으나, 마지막 멤버인 제목없음님(무제님) 이후로 새 멤버가 들어올지는 아직 미정입니다.)<br><br>MSN : <a href="mailto:daikazen@hotmail.com">daikazen@hotmail.com</a></strong> <center></center><br /><br />이것은 조금 잡설이 될 수 있겠습니다.<br>지금 공지를 쓰고 있는 사람은 사키엘이며, 사키엘 에아 포함 7명 가량이서 회의를 통해 정한 것이고,<br>이의가 있다면 언제든지 정팅을 통해 말씀하실수 있습니다.<br><br>허나 한가지 말씀드릴 것은 설령 저희가 동인 팀 형식으로 이 노엘을 만들었다고 하더라도, 노엘에서 지켜야할 최소한의 법도, 최소한의 규제, 최소한의 의무가 있다고 생각했기 때문에, 이 조항들을 만든 것이며, 정팅에 참여하지 않고서 이 조항들에 대해 불만을 표시하신다면 저희는 그 의견이 어지간한 타당성이 있지 않는 한 받아들이기가 힘들다는 것입니다.<br><br>현재 노엘에서 의견표출이 가장 쉬운 곳은 <strong>일주일에 한 번씩 금요일 11시에 열리는 정팅</strong>입니다.<br><br>그때 분명히 '최대한 많은 노엘 멤버분'들을 모아서 '최대한 많은 의견을 받은 후에' 조율했기 때문에, 저희는 최선에 가까운 노력을 했다고 말씀드리고 싶기도 합니다.<br><br>그리고 한가지 더, 정팅에 많은 횟수를 불참하시면 불이익..이라고 조금 애매한 표현을 썼습니다만. 요컨대 제명.이라는 것입니다. 저희가 그것 외에 제재를 줄 방법은 전무하기 때문이죠. <br><br>뭐, 딱히 이의를 제기하시는 분은 없었습니다만[...] 혹시나 싶어서 말해두는 것입니다.<br><br><br>1. 글을 올리는 간격은 4주. 로 정확하게 바꿨습니다.<br><br>1) 4주를 꼭 정확하게 지키실 필요는 없습니다. 허나 그를 뒷받침할 사유가 없으면 안 되겠죠. 중요한 사유가 있다면 노엘 멤버 어느 분에게나 말씀하셔도 좋고, 자신의 카테고리에 포스팅을 넣으셔도 될 듯 합니다.<br><br>2) 이것은 이따가 설명할 것인데, 한 달을 기준으로 1,2,3,4주차마다 쓰는 기한을 사람마다 다르게 정하기로 했습니다.<br><br>1주 : Sakiel, Frafalla<br><br>비정기 : 알민, 이엔, tanato, 에아<br><br>1주에 쓸 분, 2주에 쓸 분 뭐 이런 형식으로 나가기로 했구요. 그렇게 정기적으로 쓰기는 좀 그렇다..하시면 알민님처럼 말씀해주시면 됩니다.<br><br>되도록이면 주차를 정해주셨으면 하는 것이, 이따가 말씀드릴 정팅 주제와 관련이 있으므로..<br><br><br>2. 덧글에 관한 건인데..<br><br>이것은 저 얼 대 로 강제가 아니므로 안 하셔도 됩니다.<br><br>솔직히 글을 쓰면서 읽어주는 사람이 없다는건 여러모로 조금 그렇습니다.<br><br>그렇기에 작가들의 힘을 돋워주자..라는 의미에서 쉽게 말하면 캠페인[...]을 하자는 것입니다.<br><br>다른 작가분의 글에 덧글을 달아주시면 좋구요. 정 싫으시면 안 다셔도 됩니다.<br><br>말 그대로 '권장' 입니다.<br><br>[라지만 압박이 조금 되긴 하죠..[먼산]]<br><br><br>3. 정팅에 관해서.<br><br>1) 정팅 시간은 금요일 오후 11시입니다. 멤버분들 중에 금요일 11시'마다' 뭔가 일이 있다..하는 경우가 생기면 일주일에 두번 정도로 바꿀 여지가 있습니다.<br><br>2) 정팅을 여는 사람은 에아, Sakiel, almin, Allenait 이렇게 네명입니다.<br><br>본디 에아씨만이 정팅을 열었으나, 에아씨도 피치못할 사정이 있을 수 있기 때문에, 이렇게 멤버를 늘렸습니다.<br><br>정 정팅이 안 열린다 싶으시면 이 네명중에 한명을 찔러서 하시면 됩니다.<br><br>3) 제일 중요한 문제입니다.<br><br>1-2)에 관한 이야기입니다.<br><br>1,2,3,4주차를 정했는데요, 앞으로 정팅에서는 토론 비슷한 형식으로 주제를 진행하기로 했습니다.<br><br>아무래도 노엘과 관련되지 않은 잡담으로만 정팅을 진행하기에는 조금 이상한 감이 있으므로,<br><br><br><strong>노엘 멤버들의 글을 가지고 토론해보는 시간을 가지기로 했습니다.</strong><br><br>한주에 한분의 글을 정해서 그 다음주에 그분의 글에대한 토론을 가질것입니다.<br>6월 2주차 회의에 토론될 분의 글은 반하스트님의 글입니다<br><br><br>이상입니다. 위에도 말씀드렸지만 이의가 있는 부분은 정팅때 말씀해주시면 됩니다.			 ]]> 
		</description>

		<comments>http://noels.egloos.com/1624515#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 02 May 2009 15:57:00 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ 알민님이 노엘을 탈퇴하십니다 그리고... ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/2250965</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/2250965</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  오늘 아침 노엘 탈퇴하신다고 말씀하셨습니다<br />
<br />
아시다시피 현재 노엘은 방치 상태입니다<br />
<br />
아실분은 다 아시겟죠<br />
<br />
초반의 열정도 현재는 다들 사라진상태를 부정하지도 않으며<br />
<br />
금요일에 열던 회의도 지금은 안한지가 오래입니다<br />
<br />
무기한 잠수인 상태가 맞기는 하죠<br />
<br />
사실 장이라고 만든 제가 인턴이니 뭐니 하면서 가장 헛짓한 죄가 큽니다<br />
<br />
현재의 노엘은 어찌보면 계륵이라고도 불릴정도로 무너진 상태입니다<br />
<br />
이유는 아시다시피 개인적인 사정들과 남겨진 글 때문이죠<br />
<br />
제 2의 노엘이 만들어진다고해도 재대로 돌아간다는 보장도 없는 상태며<br />
<br />
신용은 이미 바닥을 치고 또같은 결과만 되풀이 될수도 있는 상태기 때문입니다<br />
<br />
s군과 e군과 같이 이야기를 해본적이 있습니다<br />
<br />
노엘을 어떻게 할꺼냐고 다시 시작할꺼면 뭔가 구체적 방안을 잡자라고 해서<br />
<br />
이야기를 한동안 했었습니다<br />
<br />
사람을 안모으고 작게 다시 시작해보자 <br />
<br />
이글루스 자체는 벨리에 안올리고 당분간 3명체제로 글을 써서 <br />
<br />
어느정도 기반과 제도가 잡혀서 소개할만 해진다면 이야기를 해보자<br />
<br />
이런식으로 말입니다<br />
<br />
그 3명중에 1며은 군대에서 글을 써서 보내줄께요 라고 훈련소에서 편지까지 날려주고 잇지만<br />
<br />
사실 아직 재대로 길이 보이지 않는 상황이라서 답답한 상황이기는 합니다<br />
<br />
아마 처음부터 차근차근 해야할 것을 스르륵 넘기며 온 결과가 이렇게 된건지도 모릅니다<br />
<br />
노엘을 아직 잊지 않고 있으신분들이 계신다면 정말 죄송합니다<br />
8<br />
이전에 쓰신 분들의 글도 있고 하니 이글루스 폐쇠는 하지 않겠습니다<br />
<br />
하지만 이 글로써 잠정적인 노엘의 종착점이 되겠군요<br />
<br />
다시 돌아올 떄는 제 2의 노엘이 되지않도록 하겠습니다<br />
<br />
처음부터 하나하나씩 톨탑을 쌓듯이 바닥부터 차근차근 다지면서 올라오겠습니다<br />
<br />
모두들 좋은 한해가 되시길...<br />
<br />
노엘의 부족한 장이 마지막글을 올리며...<br />
			 ]]> 
		</description>

		<comments>http://noels.egloos.com/2250965#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 10 Jan 2009 02:33:50 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ Short Writings : Telephone call ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/2204818</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/2204818</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds13.egloos.com/pds/200812/02/17/e0061317_49340a84e1ad6.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds13.egloos.com/pds/200812/02/17/e0061317_49340a84e1ad6.jpg');" /></div> <p>오랜만에 다시 글을 써보네요.<br><br>그저 충동적으로 쓰는 이야기입니다. 언제 어떻게 끝날지도 모르고(...)<br><br>하지만 바쁜 와중에 쓰는 걸로는 괜찮은 것 같군요.</p><br><br>오늘은 일단 여기까지만..<br /><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>아 젠장<span lang="EN-US">……”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">머리가 아프다<span lang="EN-US">. </span>어제 내가 술을 마셨었나<span lang="EN-US">? </span>머리가 아플 뿐만 아니라<span lang="EN-US">, </span>눈도 아프다<span lang="EN-US">. </span>마치 강제로 누군가가 내 눈을 닫아 놓은 것처럼<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">간신히 눈을 떴다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>어<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">여기가 어디지<span lang="EN-US">? </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">내 방이 아니었다<span lang="EN-US">. </span>전혀 눈에 익숙하지 않은 풍경이 눈을 찔러 댔다<span lang="EN-US">. </span>눈을 비벼 다시금 봤다<span lang="EN-US">. </span>하지만 전혀 달라진 것은 없었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">술에 취한 다음에 여관방에 들어갔나<span lang="EN-US">? </span>아니면 이건 꿈<span lang="EN-US">? </span>여러 가지 생각이 교차하는 와중에 나는 다시금 눈을 붙였다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이게 꿈이라면<span lang="EN-US">, </span>다시 눈을 뜨면 원래대로 돌아와 있겠지 하는 생각에<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">하지만 나는 이 이상한 공간에 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">사방은 숨막힐 정도의 하얀색 아니면 회색이었다<span lang="EN-US">. </span>심지어 내 옷도 흰색이었다<span lang="EN-US">. </span>눈을 돌려 봤다<span lang="EN-US">. </span>적당히 좀 큰 것 같은 방에 있었다<span lang="EN-US">. </span>가구라고 있는 것은 침대 하나와 서랍장 하나<span lang="EN-US">. </span>전화기도 없고<span lang="EN-US">, TV</span>도 없다<span lang="EN-US">. </span>이건 여관방이 아니다<span lang="EN-US">. </span>세상 어디 여관방 풍경이 이리도 살풍경하단 말인가<span lang="EN-US">. </span>심지어 싸구려 여인숙도 이것보다는 훨씬 괜찮을 것이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그럼 난 도대체 어디에 있는 거지<span lang="EN-US">?</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">갑작스레 뇌리를 스쳐 지나간 것이 있었다<span lang="EN-US">. </span>한때 즐기던 탈출 게임<span lang="EN-US">. </span>인터넷 사이트에 돌아 다니던<span lang="EN-US">, </span>특정한 공간에서 탈출해야 하는 게임이었다<span lang="EN-US">. </span>그런 종류의 게임에서는 분명히<span lang="EN-US">, </span>주어진 방 안의 물건을 잘 활용하면 탈출할 수 있었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그렇다면 이 이상한 방에서도 탈출할 수 있을 것이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다시금 주변을 둘러 봤다<span lang="EN-US">. </span>침대가 있고<span lang="EN-US">, </span>맞은편에는 문이 있다<span lang="EN-US">. </span>혹시나 하는 생각에 문을 열어 봤다<span lang="EN-US">. </span>역시 문은 열리지 않았다<span lang="EN-US">. </span>문을 자세히 살펴 봤다<span lang="EN-US">. </span>열쇠 구멍 같은 것은 보이지 않았다<span lang="EN-US">. </span>유리가 한 장 끼워져 있었는데<span lang="EN-US">, </span>밖의 모습이 잘 보이지 않았다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">서랍장과 침대를 샅샅이 뒤졌다<span lang="EN-US">. </span>하지만 별로 쓸만한 물건은 없었다<span lang="EN-US">. </span>누렇게 변색된 종이 몇 장과 쓰다 남은 두루마리 휴지 한 개가 전부였다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">침대 왼편에는 창문이 있다<span lang="EN-US">. </span>하지만 창문에는 쇠창살이 쳐져 있었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그럼 여기는 감옥이고<span lang="EN-US">, </span>나는 독방에 있는 것인가<span lang="EN-US">? </span>하지만 난 죄를 지은 기억이 없다<span lang="EN-US">. </span>혹시나 내가 술을 마시고 실수를 했을 수도 있다<span lang="EN-US">. </span>하지만 그렇다면 내가 정신을 차려야 할 곳은 경찰서 유치장이지<span lang="EN-US">, </span>바로 독방에 넣고 보는 경찰은 없다<span lang="EN-US">. <span style="mso-spacerun: yes">&nbsp;</span></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이런 저런 생각이 머릿속을 스치고 지나갔다<span lang="EN-US">. </span>갑자기 가족들의 모습이 생각났다<span lang="EN-US">. </span>내 아내<span lang="EN-US">, </span>그리고 내 딸<span lang="EN-US">. </span>그들의 모습이 눈앞에 어른거린다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">갑자기 문 밖에서 발자국 소리와 웅성대는 소리가 들렸다<span lang="EN-US">. </span>사람이 있는 것인가<span lang="EN-US">? </span>난 나도 모르게 문 앞으로 걸어가고 있었다<span lang="EN-US">. </span>그리고는 조용히 문에 귀를 대고 소리를 들었다<span lang="EN-US">. </span>문 밖에서 나는 소리가 무엇 때문에 나는 소리인지 알 게 뭔가<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느 새 웅성대는 소리는 격해져 있었다<span lang="EN-US">. </span>사람의 목소리 같기도 했지만 도저히 한 마디도 알아들을 수 없었다<span lang="EN-US">. </span>그리고는 비명소리가 이어졌다<span lang="EN-US">. </span>거칠게 뭔가가 땅바닥에 떨어지는 소리와<span lang="EN-US">, </span>고함 소리 그리고 문이 닫히는 듯한 소리가 들려왔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">…</span>이건 도대체 무슨 악몽이지<span lang="EN-US">?</span></span></span></p><p>&nbsp;</p>			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴShort Writings</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/2204818#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 01 Dec 2008 17:08:50 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ Under the Pale Moon 1-8 : Snow Falls ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1961855</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1961855</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds12.egloos.com/pds/200808/21/17/e0061317_48acd943a7e18.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds12.egloos.com/pds/200808/21/17/e0061317_48acd943a7e18.jpg');" /></div><br><div style="TEXT-ALIGN: center"><div style="TEXT-ALIGN: center"><div style="TEXT-ALIGN: center">어느 새 8화군요.<br><br>점점 이야기는 깊어 가고..<br><br><br>역시나 감이 중요한 것 같군요.<br></div><br><br><div style="TEXT-ALIGN: center"></div>이제 A4지 33페이지에 돌입했습니다.<br><br></div></div><br /><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">-8-</span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느덧 하늘이 점점 흐려지기 시작했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">사람들은 마치 약속이라도 한 듯이 전부 건물 안으로 들어갔고 모든 문과 창문을 걸어 잠갔다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">흐린 태양은 구름 속으로 완전히 그 모습을 감추었다<font size="+0">. </font>그리고 태양이 눈을 감았다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">눈이 내리기 시작했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">맨 처음 떨어진 것은 아직 따뜻한 땅에 닿아 놓아버렸지만 점차 녹는 속도보다 더 빠르게 눈이 떨어졌고<font size="+0">, </font>점점 쌓이기 시작했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 바람이 거칠게 불어 오기 시작했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어디선가 개 짖는 소리가 살짝 들려왔지만 황야에서 불어온 거친 바람이 소리를 삼켰다<font size="+0">. </font>아니 어쩌면 그건 눈일지도 모른다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 눈이 녹을 쯤이면 저 개는 얼어붙은 시체로 발견될 것이다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>올해는 눈이 빠르군<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든이 뇌까렸다<font size="+0">. </font>그가 알기로는 최소한 징후가 있은 지 일주일에서 보름 정도 지나야 눈이 올 채비를 하는 게 보통이었지만 이상하게 올해는 눈이 너무 빨리 왔다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>그런데 왜 창문을 닫는 거죠<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>방사능 때문이겠지<font size="+0">. </font>지금이야 눈이나 비에 방사능이 섞이는 경우는 그리 흔하지는 않지만 예전에는 매우 흔했어<font size="+0">. </font>비야 씻겨 내려간다지만 눈은 그렇지 않으니까<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>그러면 이 눈<font size="+0">……. </font>얼마나 더 오는 거죠<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>뭐<font size="+0">, </font>언제나 그렇다고 할 수는 없지만<font size="+0">, </font>그래도 이틀 정도는 오겠지<font size="+0">. </font>그러고 나서 며칠 있다가 또 오고 하는 식이지<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">여관 방 창문에는 덧문까지 채워져 있었지만 재커리는 덧문의 떨어져 나간 틈으로 밖을 볼 수 있었다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">세상은 점점 흰색으로 변하고 있었다<font size="+0">. </font>그리고 침묵이 도시에 내려앉았다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">보이는 것은 눈에 물들어 가는 쇠락한 건물뿐<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">‘</font>유령 도시<font size="+0">’</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리의 머리 속을 스치고 지나간 말이다<font size="+0">. </font>확실히 그럴 법 했다<font size="+0">. </font>단 몇 시간 전만 해도 이 도시는 사람들이 있고 소란함과 각종 감정이 연주하는 음악으로 가득 차 있었다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그러더니 눈이 내리고<font size="+0">, </font>눈은 모든 것을 거리에서 몰아 냈다<font size="+0">. </font>사람도<font size="+0">, </font>감정도<font size="+0">, </font>시끄러움도<font size="+0">. </font>이 모든 것을 몰아내고 도시를 차지하고 있었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">마치 세상이 사라진 것 같은 침묵 사이로 바람소리가 들렸다<font size="+0">. </font>그 거친 바람소리는 주위의 모든 것을 삼키려는 듯이 울렸다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">아마도 이 도시에 대해 들어본 바 없는 여행자는 도시에 눈이 오는 것을 보면서<font size="+0">, </font>이 도시 역시 전쟁 이후로 급속도로 쇠락했거나 아니면 직접 공격을 받은 도시라고 생각하리라<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그러면서 마치 못 볼 것이라도 본 양 땅에 침을 뱉으면서 등을 돌릴 것이다<font size="+0">. </font>혹시라도 저 도시에 내린 저주가 자신에게 내릴까 해서<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">눈은 더 빠른 속도로 내리기 시작했다<font size="+0">. </font>이미 도로와 건물의 경계는 점점 허물어지기 시작했다<font size="+0">. </font>눈이 쌓이면서 재커리 역시 밖을 볼 수 없게 되었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">-</font>쿠르릉</span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어디선가 둔중한 폭음 같은 것이 들려왔다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>설마<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>보나마나 눈 때문에 건물이 무너진 거겠지<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 담담했다<font size="+0">. </font>이런 광경은 매년 겨울마다 있었던 일이었다<font size="+0">. </font>그리고 눈이 녹고 나면 얼어붙은 시체가 건물의 폐허에 깔려 있는 장면을 볼 수 있었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">물론 이런 피해를 막으려는 사람들은 있었다<font size="+0">. </font>언제 누구의 집이 무너질 지 모르는 상황인데 그걸 걱정하지 않는 사람들이 없을 리는 없었다<font size="+0">. </font>일종의 단체까지 조직해 가면서 활동했던 그들의 목적은 단 하나였다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">바로 건물 보수<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">낡을 대로 낡아빠진 건물이 많았고<font size="+0">, </font>이런 건물이 매년<font size="+0">1~2</font>개씩 눈의 무게를 이기지 못해 붕괴되고 있었던 것이었다<font size="+0">. </font>물론 돈이 있다거나 힘깨나 쓰는 사람들이야 얼마든지 건물을 수리해 쓸 수 있었지만 그렇지 못한 사람들은 고스란히 피해를 입어야 했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">절박한 사람들은 어떻게 해서든지 이겨내려고 했고<font size="+0">, </font>그래서 한때는 안전 가옥을 짓기도 했다<font size="+0">. </font>하지만 그 건물은 단<font size="+0">2</font>년을 넘지 못했다<font size="+0">. </font>어떤 것은 잘 버티다가 갑자기 무너져서 수많은 사람들의 목숨을 앗아 가기도 했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">일부 사람들은 도시 정부를 탓했고<font size="+0">, </font>일부 사람들은 칠드런 오브 헤븐을 탓했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">하지만 아무 소용 없었다<font size="+0">. </font>그 누구도 튼튼한 건물을 새로 지을 수는 없었다<font size="+0">. </font>게다가 린든이 도시를 떠나기 전<font size="+0">, </font>사실상 서열<font size="+0">3</font>위였던 가문인 트레버 가문의 저택이 눈 때문에 무너져 가문이 그대로 사라지는 일이 있었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">결국 다들 자기 살기에만 급급하게 변했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 여관 방을 둘러 봤다<font size="+0">. </font>확실히 눈이 올 것을 대비해 임시 변통으로 수리해 놓은 곳이 보였다<font size="+0">. </font>적어도 그의 경험상으로 이정도 수리해 놓았다면 겨울 한두 번쯤은 무사히 넘길 수 있을 것처럼 보였다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>하기야 또 하나 무너지면 자재는 나오는 셈이군<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">사실이 그랬다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">나무나 돌은 구하기가 어렵지 않았지만 철판은 정말 귀했기에<font size="+0">, </font>무너진 건물에서 구하는 것 외에는 달리 방도가 없었다<font size="+0">. </font>매년 여름마다 상인들이 특별히 사람들을 보내서 근교에 있는 폐허에서 철재를 구해 오곤 했다<font size="+0">. </font>하지만 늘 신통치 않았기에<font size="+0">, </font>은근히 누군가의 건물이 무너지기를 바라는 사람들이 대부분이었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“……</font>이렇게 살기 힘든 곳이었을 줄이야<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">-</font>똑똑</span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">누군가가 문을 두드렸다<font size="+0">. </font>웬 여자아이가 서 있었다<font size="+0">. </font>그 아이는 홀로 오라는 말을 남기고 다른 방 앞으로 가 문을 두드렸다<font size="+0">. </font>여관에서 일하는 아이인가<font size="+0">? </font>여기 들어올 때는 보이지 않았다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">아무튼 일행은 홀로 갔다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">홀에서는 <font size="+0">–</font>아마도 눈을 피해 온 모양인<font size="+0">- </font>사람이 꽤 있었고<font size="+0">, </font>여관 주인이 카운터에 앉아 있었다<font size="+0">. </font>불안해하는 것을 보니 대부분이 여기 출신이 아닌 모양이었다<font size="+0">. </font>아마도 여관 주인은 안심시키려는 취지에서 다들 부른 모양이었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이렇게 되면 결국 이 여관에서 이 사람들이 전부 묵게 된다<font size="+0">. </font>아예 문을 열 수도 없기 때문에 쫓아낼 수도 없다<font size="+0">. </font>다행히도 여관에 원래 묵고 있던 사람은 린든과 재커리 그리고 웬 남자 한 명이 끝이었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">여관 주인은 사람들 앞에서 이야기를 했다<font size="+0">. </font>린든이야 다 알고 있는 상황이었기에 지루하기 짝이 없었다<font size="+0">. </font>게다가 여관 주인은 무슨 특수한 능력이라도 있는지 듣는 사람들을 하나 둘씩 잠 속으로 빠트리고 있었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리도 대략적인 이야기를 알고 있기에 어느 정도 지루해 했지만 건질 것은 있었다<font size="+0">. </font>대충 이 여관에 있는 한 걱정할 것은 없다는 둥<font size="+0">, </font>수리를 아주 잘 해놓았다는 둥<font size="+0">, </font>그리고 눈이 중간에 그쳤다 해도 절대로 나가지는 말라는 둥 이야기를 늘어 놓았다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 몇 마디 붙였다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>눈이 그칠 때까지 방값은 반만 내쇼<font size="+0">. </font>그리고 여기 식당 이제 영업합니다<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 코웃음을 쳤다<font size="+0">. </font>눈이 올 때 여관은 보통 삼분지 일만 받는 것이 보통이었다<font size="+0">. </font>이건 상대방이 포틀랜드 사람이든 아니든 간에 지켜지는 일종의 암묵적인 규약이었다<font size="+0">. </font>그런데 마치 큰 선심이라도 쓰는 듯이 반값이라<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">아마도 여기 있는 사람들이 전부 외지인인데다가 그다지 수가 많지 않았기에 이런 바가지를 씌울 수 있는 모양이었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">일부 사람들은 환호성을 질렀고 바로 방을 받았다<font size="+0">. </font>아직 남아있던 사람들도 결국 방을 받았고<font size="+0">, </font>일부는 돈이 없는지 여관 주인과 흥정을 하기 시작했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 바로 방으로 올라갔다<font size="+0">. </font>재커리는 그의 뒤를 따랐다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>결국 눈이 오는 건 한 보름 정도인가요<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>그런 셈이지<font size="+0">. </font>하지만 보름 동안 눈만 오는 건 아냐<font size="+0">. </font>한 하루나 이틀 정도 오고 한 삼일 안 오고 하지<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>여관 주인 말대로 눈이 오는 중간에는 나갈 수 없는 건가요<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>글쎄<font size="+0">…… </font>불가능한 건 아냐<font size="+0">. </font>단 나갈 수 있다면<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">일단 눈이 오는 이상 여기서 딱히 할 수 있는 일은 없었다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">간간히 불어오는 바람이 벽을 스쳤다<font size="+0">. </font>아직<font size="+0">2</font>층 높이까지 눈이 오지는 않은 모양이었다<font size="+0">. </font>린든은 주인과 이야기해<font size="+0">2</font>층 방으로 옮겼다<font size="+0">. 2</font>층 방은 사람이 쓴 흔적이 거의 없었다<font size="+0">. </font>냉기까지 올라오고 있었지만 사실상<font size="+0">1</font>층과 큰 차이는 없었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">무엇보다 이 방은<font size="+0">2</font>층에 있는 유일한 방이었고<font size="+0">, </font>창문에는 덧문이 달려있지 않았다<font size="+0">. </font>아마도 부서져서 떼어냈다가 미처 달지 못한 것 같았다<font size="+0">. </font>아마도 이것 때문에 주인은 방을 내어 주지 않으려 했다<font size="+0">. </font>하지만 결국 방을 내어 줬고<font size="+0">, </font>이런 단서를 붙였다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>저 덧문 없는 창문 때문에 죽어도 난 몰라요<font size="+0">. </font>원망하지나 마쇼<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그래도 창문 덕에 밖을 볼 수 있었다<font size="+0">. </font>창문은 사람이 쉽게 지나갈 수 있을 만큼 컸고<font size="+0">, </font>밖으로 열리게 되어 있었다<font size="+0">. </font>게다가 유리 상태는 매우 좋았다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느덧 눈은<font size="+0">1</font>층 높이를 다 채웠다<font size="+0">. </font>이대로 간다면 어쩌면<font size="+0">2</font>층 높이까지 차 오를지도 모른다<font size="+0">. </font>재커리는 불안감을 느껴 창문을 닫았다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>한잔 하지<font size="+0">?”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 어느 새 짐에서 부즈 병을 하나 꺼내 들었다<font size="+0">. </font>재커리는 그대로 부즈를 병째로 들이켰다<font size="+0">. </font>화끈한 액체가 식도를 타고 위로 흘러 들자 안쪽에서부터 불길이 치솟았다<font size="+0">. </font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>눈이라<font size="+0">. </font>좋은 안주군요<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>이런 술꾼 같으니<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">하지만 린든 역시 병째로 들이켰다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>당분간 할일 없이 여기 있겠네요<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>그래<font size="+0">. </font>한<font size="+0">3~4</font>일만 눈이 안 와도 어떻게 해볼 텐데<font size="+0">.”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느 새 부즈 병이 비워지고 린든은 바닥에 앉았다<font size="+0">. </font>알싸한 술기운이 코끝을 타고 돌다가 그대로 곤두박질치는 느낌<font size="+0">. </font>이 느낌을 위해서라면 고달픈 두통쯤은 이겨낼 수 있어<font size="+0">- </font>라고 외치던 술꾼이 떠올랐다<font size="+0">. </font>술을 하도 마셔대 <font size="+0">‘</font>포틀랜드의 술창고<font size="+0">’ </font>라 불리던 사람이었는데 결국 다음해 겨울에 얼어 죽었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 술에 취해 벌써 코를 골고 있었다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느 새 린든은 바닥에 누워 있었다<font size="+0">. </font>하지만 그의 느낌은 달랐다<font size="+0">. </font>마치 세계가 요동치는 느낌<font size="+0">. </font>그의 머리부터 발까지를 긴 축으로 해서 마구 요동치는 느낌이었다<font size="+0">. </font>문이 굳게 닫힌 방에 바람이 불어오는 듯한 느낌이었고<font size="+0">, </font>바닥이 움직이는 것 같기도 했다<font size="+0">.</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><font size="+0">“</font>후아<font size="+0">…….”</font></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><font size="+0"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">생각의 갈래가 마구 피어 올랐지만 그는 단 한 가닥도 잡을 수 없었다<font size="+0">. </font>잡을라 치면 도망가고<font size="+0">, </font>손에 움켜쥐었다 싶으면 손 안에서 사라졌다<font size="+0">. </font>그리고 그가 가만히 있으면 가까이 와서 마구 그를 괴롭혔다<font size="+0">. </font>쫒아 봤지만 어느 새 바로 뒤까지 와 있었다<font size="+0">. </font>얼마나 지났을까<font size="+0">. </font>결국 그는 포기하고 눈을 감았다<font size="+0">.</font></span></span></p>			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴUnder the Pale Moon</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1961855#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 19 Aug 2008 17:58:30 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ Under the Pale Moon 1-7 : Memory from the Past ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1951725</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1951725</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds11.egloos.com/pds/200808/16/17/e0061317_48a5ba744f0bd.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds11.egloos.com/pds/200808/16/17/e0061317_48a5ba744f0bd.jpg');" /></div><br />
<div style="TEXT-ALIGN: center">이제 7화군요. <br />
<br />
간만에 감이 와서 마구 썼습니다. <br />
<br />
자 이제 이야기는 계속됩니다.<br />
<br />
<br />
(...끝이 나기는 하는거니?)<br />
<br />
덤: 여기서부터 좀 호러한 면이 나옵니다.(..)</div><br /><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">-7-</span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 창가에 몸을 기울였다<span lang="EN-US">. </span>이미 하늘은 별이 지배한 지 오래였지만<span lang="EN-US">, </span>그는 깨어 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>본 일 없다고<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼요<span lang="EN-US">. </span>주구장창 이야기만 들었지<span lang="EN-US">, </span>정작 제가 얼굴 본 적은 없어요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그랬나<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼 이제 포카텔로로 갈 건가요<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>글쎄<span lang="EN-US">.. </span>이 케이스에 대해서 더 알아봐야지<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고는 말 없이 시간이 지났다<span lang="EN-US">. </span>재커리는 금세 잠들었고<span lang="EN-US">, </span>린든은 잠시 잠에 들었다가 깼다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">순간 그의 머릿속에 많은 생각이 스치고 지나갔다<span lang="EN-US">. </span>그리고 잠시 불안감이 엄습했다<span lang="EN-US">. </span>혹시라도 다른 가족들이 이 일을 알게 된다면<span lang="EN-US">? </span>그 다음은 뻔할 것이다<span lang="EN-US">. </span>하지만 그는 그 자신보다도 집사에 대한 걱정을 했다<span lang="EN-US">. </span>도망치면 되는 사람과 도망쳐도 그 결과가 뻔한 것의 차이는 매우 크다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">하지만 지금 그가 할 수 있는 것은 아무것도 없었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">날이 밝았다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">대충 끼니를 때우려 주위를 돌아봤다<span lang="EN-US">. </span>아쉽게도 그들이 묵은 여관의 식당은 무슨 이유인지는 몰라도 영업을 하지 않았다<span lang="EN-US">. </span>어쩌면 애초에 식당을 고려하지 않았을 지도 모른다<span lang="EN-US">. </span>식당 바닥에 잔뜩 쌓인 먼지가 이를 대변해 주고 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">게다가 술집은 아침에 열지 않는다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">한참을 걷다가 만난 주정뱅이에게서 간단하게 요기를 할 수 있는 곳을 알아냈다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">주정뱅이가 가르쳐 준 곳은 노점이었다<span lang="EN-US">. </span>하지만 꽤 컸다<span lang="EN-US">. </span>얼기 설기 나무와 천 쪼가리와 철판을 덧대어 만든 가건물 안에 가판대와 의자에 테이블까지 놓여 있었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">안에는 사람들이 좀 있는 것 같았고<span lang="EN-US">, </span>맛있는 냄새가 났다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>뭐 여기밖에 없는 건가<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">대충 뭐라도 먹을 셈으로 들어갔다<span lang="EN-US">. </span>예상대로 사람이 몇 명 있었고<span lang="EN-US">, </span>갖가지 음식물들이 보였다<span lang="EN-US">. </span>제일 눈에 들어오는 건 먹음직스럽게 보이는 꼬치였다<span lang="EN-US">. </span>실제로 그 꼬치를 들고 있는 사람들이 많았다<span lang="EN-US">. </span>이거 외에도 고기를 얹은 납작한 팬케이크 같은 것도 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>맞다<span lang="EN-US">. </span>그러고 보니 채식주의자였죠<span lang="EN-US">? </span>이거 여기는 순 고기만 있는 것 같은데<span lang="EN-US">……”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 이 말을 하고는 찬찬히 메뉴를 살펴 봤다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그런 것 같은데<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">꼬치를 쳐다보던 린든이 멈칫했다<span lang="EN-US">. </span>그 누구도 알아채지 못했지만 린든의 눈에는 공포스러웠던 과거의 기억이 떠올랐다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">대략 한<span lang="EN-US"> 2</span>년쯤 전이었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">남쪽<span lang="EN-US">, </span>그러니까 남부 연합의 한 소도시에서 자칭 거리의 에반젤리스트라는 작자가 상당한 돈을 주면서 용병을 끌어 모았던 적이 있었다<span lang="EN-US">. </span>임무에 대해서는 무슨 거리의 악을 퇴치한다는 둥 알 수 없는 소리를 늘어 놓았지만 보수가 매우 후해서 일거리 없는 용병이라면 혹할 만 했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 때 그가 제시한 보수는<span lang="EN-US"> 1</span>인당<span lang="EN-US"> 1200</span>버튼<span lang="EN-US">. </span>선금으로<span lang="EN-US"> 600</span>버튼을 지급하고<span lang="EN-US">, </span>성공하면<span lang="EN-US"> 600 </span>추가 지급<span lang="EN-US">. 2</span>년 전에 비해 물가가 많이 오르기는 했지만 지금<span lang="EN-US"> 1200 </span>준다면 일에 상관없이 덤벼들 용병들이 꽤 있을 것이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">여하간에 그 사람이 끌어 모은 용병들은 한<span lang="EN-US"> 20</span>여명 남짓<span lang="EN-US">. 2</span>개 조로 나뉘어서 그 작자가 말한 곳을 습격했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 곳은 겉으로 보면 그냥 썩어가는 창고 같은 것이었다<span lang="EN-US">. </span>근처 주민들에게는 귀신의 집으로도 알려져 있는 곳이었다<span lang="EN-US">. </span>게다가 마을에서 꽤 먼 곳에 있었다<span lang="EN-US">. </span>여하간에 모두들 샅샅이 뒤졌지만 나오는 건 쥐랑 벌레가 고작이었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다들 허탈해 하는 표정이 역력했지만 아직<span lang="EN-US"> 600</span>버튼을 더 받지 못했기에 아무도 그런 말을 뱉지 않았다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">잠시 후 그 에반젤리스트가 헛간에 들어왔고<span lang="EN-US">, </span>한참을 뒤지더니 뭔가 발견했다는 듯 책장 하나를 걷어찼다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그러자 책장이 뒤로 밀리면서 숨겨진 통로가 나타났다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다들 놀라는 눈치였지만 순식간에 모두 코를 틀어 막았다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">통로에서는 녹슨 쇠 냄새가 너무 강하게 퍼져 나왔기 때문이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">거의 모든 용병들이 그 냄새에 포기했다<span lang="EN-US">. </span>남은 건 린든 하나뿐<span lang="EN-US">. </span>다른 사람들은 독종이라는 시선으로 린든을 쳐다봤지만 그는 개의치 않았다<span lang="EN-US">. </span>확실히 돈도 돈이었지만<span lang="EN-US">, </span>이 뒤에 뭐가 있는지 알고 싶었기 때문이었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">통로는 아래쪽으로 기울어져 있었고 생각보다 넓었다<span lang="EN-US">. </span>대략<span lang="EN-US"> 4</span>명 정도가 가로로 늘어설 수 있을 정도였다<span lang="EN-US">. </span>간간히 전등이 어둠을 밝히고 있었다<span lang="EN-US">. </span>마치 갱도처럼<span lang="EN-US">, </span>나무로 얼기 설기 짜여 있었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">어느 새 통로는 끝났고 앞에 문이 하나 달려 있었다<span lang="EN-US">. </span>의외로 쉽게 열렸다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">들어간 곳은 복도였다<span lang="EN-US">. </span>가로로 된 복도였고<span lang="EN-US">, </span>문이<span lang="EN-US"> 3</span>개 달려 있었다<span lang="EN-US">. </span>그 중 제일 오른쪽 문이 제일 컸다<span lang="EN-US">. </span>제일 가운데에 있는 문은 열리지 않았고<span lang="EN-US">, </span>일행은 오른쪽 문을 열었다<span lang="EN-US">. </span>냉동실 같은지 손잡이가 차가웠다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 안에서 본 것은 수많은 시체들이었다<span lang="EN-US">. </span>그것도 고기를 매다는 갈고리에 매달린<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">대부분이 사지가 온전했지만 마구 찢긴 것도 있었다<span lang="EN-US">. </span>그리고 어떤 시체는 죽은 지 얼마 되지 않았는지 선지피가 마구 떨어지는 것도 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다들 얼어붙어 아무 말도 하지 못했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">마치 단말마의 고통을 호소하듯이 벌어진 초점 없는 얼어붙은 시선이 무수히 그들을 찔렀다<span lang="EN-US">. </span>피 냄새 따위는 아무 것도 아니었다<span lang="EN-US">. </span>심지어 짙은 살기마저 느껴지는 것만 같을 정도였다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">냉방 장치 덕인지 아닌지는 모르겠지만 간간히 찬 바람이 불어왔고<span lang="EN-US">, </span>그럴 때마다 얼어붙은 시체가 흔들렸다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">죽음의 춤이었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">삶과 죽음의 경계는 문 하나였고<span lang="EN-US">, </span>죽음은 바람의 연주에 맞추어 공포의 인형극을 벌이고 있었다<span lang="EN-US">. </span>시체는 꼭두각시였고<span lang="EN-US">, </span>투명한 실에 연결되어 죽음의 손짓에 따라 단순하지만 그로테스크한 춤을 추었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">한참 이 인형극에 정신을 빼앗겼다가 어디선가 들려온 문 닫는 소리에 정신을 차렸다<span lang="EN-US">. </span>그리고 이 방의 문이 열리고 웬 사람들이 들어왔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그들은 린든과 그 남자를 보자 마자 놀라더니 바로 총을 쏴댔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다행히 시체 뒤로 바로 숨었던 덕에 다치지 않았다<span lang="EN-US">. </span>얼마간의 총격전 끝에 린든은 전부 적을 제거했고<span lang="EN-US">, </span>에반젤리스트와 함께 그 방을 나섰다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">방을 나서자 마자 갑자기 구토가 몰려왔다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">한참을 토하고 나서야 다시 땅을 디딜 수 있었다<span lang="EN-US">. </span>이번에는 왼쪽 문으로 들어갔다<span lang="EN-US">. </span>사무실을 겸한 숙소 같은 곳이었다<span lang="EN-US">. </span>책상에는 서류가 어질러져 있었고 한쪽의 침대에서는 한 놈이 자고 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 놈을 붙잡아 심문을 했다<span lang="EN-US">. </span>처음에는 반항했지만 갖은 협박과 고통을 가하자 그제서야 입을 열었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그들의 일은 시체가공<span lang="EN-US">. </span>죽은 시체를 모아서 가공했다가 그걸 주로 사료로 파는 일이었다<span lang="EN-US">. </span>더 놀라운 것은 생각보다 주문이 많이 들어왔다는 것이었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 놈은 아마 제일 말단이었는지 그다지 아는 것이 많지 않았다<span lang="EN-US">. </span>잠시 그 놈을 놓아주고 서류를 뒤졌다<span lang="EN-US">. </span>딱히 눈에 띄는 것은 없었지만 주 배달 장소는 포틀랜드와 포카텔로였다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">방심하던 틈을 타서 그 놈이 저항했지만 에반젤리스트의 총에 유명을 달리했다<span lang="EN-US">. </span>그 놈의 몸을 뒤지자 열쇠가 하나 나왔다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">혹시나 해서 그 열쇠를 가운데 문에 꽂았다<span lang="EN-US">. </span>그러자 잠금장치가 풀렸다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이 방 역시 냉동실이었지만 가공된 시체가 쌓여 있었다<span lang="EN-US">. </span>일부는 아예 포장까지 되어 있었다<span lang="EN-US">. </span>다시금 구토가 밀려왔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 방 끝에는 다른 문이 있었다<span lang="EN-US">. </span>그곳은 아마 동력실인 듯<span lang="EN-US">, </span>큰 발전기가 있었다<span lang="EN-US">. </span>적당히 전원을 끊고 폭발물을 설치하고 다시 나왔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">통로를 빠져나와 다시 헛간에 들어서자 마자 린든은 기절했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그가 다시금 눈을 떴을 때는 여관방이었고<span lang="EN-US">, 800</span>버튼과 편지가 한 장 있었다<span lang="EN-US">. </span>그 에반젤리스트라는 작자가 쓴 것이었는데<span lang="EN-US">, </span>자기도 이렇게 될 줄 몰랐다는 둥<span lang="EN-US">, </span>여하간에 고맙다는 둥 써 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 린든은 일주일 정도 쉬었다<span lang="EN-US">. </span>도저히 쉬지 않고서는 아무 것도 할 수 없었다<span lang="EN-US">. </span>그저 고기만 봐도 갈고리에 걸린 시체가 생각났고 매일 밤 꿈은 악몽이었다<span lang="EN-US">. </span>자기 자신이 갈고리에 걸린 꿈도 꾸었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>린든<span lang="EN-US">?’</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>응<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>끌리는 거 없어요<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>뭐<span lang="EN-US">, </span>아무래도<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼 다른 데로 가죠<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 그곳을 나왔다<span lang="EN-US">. 2</span>년이 지났지만 그 기억은 매우 생생했고<span lang="EN-US">, </span>희한하게도 시체를 보면 전혀 기억이 나질 않았지만 어디서 고기가 보일라 치면 바로 그를 괴롭혔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 쓴웃음을 지었다<span lang="EN-US">. </span>그 사건이 있기 전 그는 고기를 매우 좋아했었다<span lang="EN-US">. </span>용병이 된 다음에도 그는 고기를 매우 즐겼지만 그 사건이 있은 후 채식주의자로 변했다<span lang="EN-US">. </span>아니 변하지 않고서는 견딜 수 없었을 것이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">겨우 배고픔이 절정에 달하기 전에 다른 노점을 하나 찾았다<span lang="EN-US">. </span>기름에 튀긴 빵 같은 걸 파는 곳이었다<span lang="EN-US">. </span>간신히 여기서 요기를 할 수 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 여관과 술집을 돌아 다니면서 정보를 모으려 했다<span lang="EN-US">. </span>하지만 썩 만족스럽지는 못했다<span lang="EN-US">. </span>시즈나에 대한 건 그렇다 치더라도<span lang="EN-US">, </span>그 케이스에 대해서는 전혀 건질 만한 게 없었다<span lang="EN-US">. </span>심지어는 밴 뷰런가에 일어난 유산싸움 자체를 모르는 사람들이 대부분이었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>빌어먹을<span lang="EN-US">…...”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">다시 여관방으로 돌아왔다<span lang="EN-US">. </span>어쨌든 당분간은 여기 있어야 한다<span lang="EN-US">. </span>게다가 조만간 눈이 올지도 모르기 때문에<span lang="EN-US">, </span>자칫 잘못하면 여기서 몇 달을 보내게 될 수도 있는 일이다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">노을이 창문을 뚫고 들어왔다<span lang="EN-US">. </span>재커리는 가만히 노을을 응시했다<span lang="EN-US">. </span>아침에 노점에서도 그랬고<span lang="EN-US">, </span>기타 린든에 대해 여러 가지 궁금한 것이 많았다<span lang="EN-US">. </span>하지만 그가 알기로는 린든은 답해줄 사람이 아니었다<span lang="EN-US">. </span>하지만 그는 시도라도 해 보려고 마음을 먹었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>린든<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>왜<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>아침에 노점에서 왜 그런 거에요<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 순간 멈칫했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“…...</span>알고 싶어<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>후회하지는 마<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">약<span lang="EN-US"> 30</span>분 후 재커리는 자신의 시도를 맹렬히 저주하면서 화장실로 뛰어갔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 나서 들린 각종 소음에 놀란 다른 사람들이 화장실로 간 것은 또 다른 이야기이다<span lang="EN-US">.<br />
<br />
<br />
==========================================<br />
<br />
<p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 12pt"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">버튼<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이 세계의 화폐단위<span lang="EN-US">. </span>버튼이라고 하지만 사실상 단추와 병뚜껑<span lang="EN-US">, </span>심지어는 유리구슬까지 화폐로 인정된다<span lang="EN-US">. </span>종류가 다르다고 가치가 달라지거나 하지는 않는다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><br />
<br />
</span></p></span><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"></p></span><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"></p>			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴUnder the Pale Moon</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1951725#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 15 Aug 2008 17:22:02 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ 소원하는 자들, 원망하는 자들, 만들어내는 자들 - ep1(2) ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1916482</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1916482</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds6.egloos.com/pds/200808/02/17/e0061317_48933ed0b0093.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds6.egloos.com/pds/200808/02/17/e0061317_48933ed0b0093.jpg');" /></div><br />
<br /><br /><br />
ep1. 어디에나 있는, 어디에도 없는<br />
<br />
(2) 비겁자<br />
<br />
<br />
"처음 뵙겠습니다. 제 이름은 리리. ...그건 그렇고. 저 마인과 싸워 이길 자신은 없으니까 함께 도망쳐 주지 않으실래요?"<br />
<br />
<br />
<br />
1.<br />
<br />
그녀-리리와 만난 후, 강인우는 하릴없이 거리를 걷고 있었다.<br />
<br />
부모님이 불의의 사고로 죽은 이후, 두 남매는 주변에서 보면 연인이라 할 정도로 서로를 의지했다.<br />
<br />
학교, 학비, 집과 같은 큰 재산과 관련된 문제나, 오늘 저녁의 식사 메뉴등 아주 소소한 것까지.<br />
<br />
마치 신혼부부가 살림을 하듯, 그 둘은 그렇게 오랫동안 의지하며 살아갈 것이라 믿고 있었고, 그렇게 믿었기의 그들의 유대는 누구도 끊지 못할 것처럼 보였다.<br />
<br />
"...."<br />
<br />
하지만...의지하던 누나는 그를 죽이려 했다. 마치 사람이 변한 것처럼, 한순간에 그를 죽일 것처럼 덤벼들었고, 또한 진심으로도 보였기에 그의 절망감은 더욱 커졌다.<br />
<br />
"어째서....어째서 우리가 이런 일을 당해야 하는 거지?"<br />
<br />
끝없는 절망감에 그는 머리를 움켜쥐며, 어젯 밤의 일을 떠올렸다.<br />
<br />
<br />
2. <br />
<br />
"처음 뵙겠습니다. 제 이름은 리리. ...그건 그렇고. 저 마인과 싸워 이길 자신은 없으니까 함께 도망쳐 주지 않으실래요?"<br />
<br />
갑작스럽게 그녀의 공격을 막으며 나타난 한 여자는, 금발에 아름다운 외모를 가진 외국 여성이었다.<br />
<br />
외국 여성이었지만 한국말이 매우 능숙했기에, 목소리와 뒷모습만 봐서는 한국 사람이라고 해도 딱히 이상하지 않을 정도였다.<br />
<br />
"아...여유롭게 말할 시간은 없는거 같네요. 어서 제 손을 잡아주세요."<br />
<br />
인외의 존재가 그녀의 등 뒤에서 그녀를 죽일 기회를 노리고 있음에도, 그녀는 마치 주변에 둘밖에 존재하지 않는 양 태연하게 강인우에게 손을 내밀었다.<br />
<br />
"아..."<br />
<br />
그가 무심코 손을 내밀자, 그녀-리리는 재빠르게 그의 손을 낚아채고는 짤막하게 주문을 외웠다.<br />
<br />
"도망가는 거야? 그래봤자 내 손에서 벗어날 수 없다는 건 잘 알텐데.. 동생, 어차피 죽을 거, 깨끗하게 지금 죽어버리는건 어때? 내가 도와줄 테니까."<br />
<br />
그 와중에 들려온 누나의 말에, 강인우는 극도로 공포스러운 표정으로 믿기지 않는다는 듯이 말했다.<br />
<br />
"누나...왜 그러는 거야? 대체 무슨 일이야? 그 '거미 다리'는 뭐야? 어째서...날 죽이려 하는거냐고!"<br />
<br />
"그녀의 말을 듣지 말아요. 그녀는...이제 당신이 알던 누나가 아니니까."<br />
<br />
"그게 무슨..."<br />
<br />
강인우가 납득할 수 없다는 말투로 무언가를 말하려 했으나, 그의 말은 곧 리리의 목걸이에서 나오는 강렬한 빛에 막히고 말았다.<br />
<br />
그 빛은, 순식간에 리리와 강인우의 몸을 감싸더니- 결국에는 그 둘과 함께 순식간에 사라져버렸다.<br />
<br />
"..."<br />
<br />
혼자 남게 된 강인우의 누나는, 조용히 그 둘이 있던 곳을 응시하고만 있었다.<br />
<br />
<br />
3.<br />
<br />
그가 정신을 차리자, 전혀 낯선 방에 서 있었다.<br />
<br />
어느 회사의 사무실 같기도 했고, 극단적으로 말하자면 소설에 나오는 사립탐정 사무실 정도 되는 그런 인상이었다.<br />
<br />
"몸은 괜찮으신가요?"<br />
<br />
그녀가 옆에 있는지도 몰랐던 채로 멍하니 있던 강인우는, 화들짝 놀라 그녀-리리를 바라보았다.<br />
<br />
미인이라고는 생각했었으나, 이런 경황이 아니면 넋을 잃고 바라만 봤을 정도로 아름다운 얼굴이었다. 천사라도 내려온 듯한, 신비한 분위기도 풍기는 인상이었다.<br />
<br />
"...아, 예..."<br />
<br />
"다행이네요. 혹시나 공격이라도 당했다면 무사하지 못했을 거에요."<br />
<br />
리리의 그 말에, 그의 기억이 되살아난다.<br />
<br />
'괜찮으니까... 이제 죽여도 괜찮을까? 동생.'<br />
<br />
누나의 얼굴을 다시 떠올려본다. 즐거웠을 때의 기억, 슬펐을 때의 기억. 언제나 누나는 그와 함께였지만, 그런 표정은 한번도 보지 못했었다.<br />
<br />
희로애락이 결여된, 아니, 모든 감정이 뒤섞여 광기가 된 듯한 그런 표정. 진심으로 그를 죽이고 싶다는 살의로 점철된, 끔찍한 표정.<br />
<br />
"크윽..."<br />
<br />
그 기억에 강인우는 다시 몸서리쳤다. 구역질이 날 정도의 공포가 그의 전신을 지배하고 있었다.<br />
<br />
"...아까의 현실이, 믿기지 않으신가요?"<br />
<br />
"...."<br />
<br />
모든 것을 이해한다는 리리의 말투에, 강인우는 조용히 고개를 떨구며 침묵했다.<br />
<br />
믿길 리가 없었다. 엄청난 양의 피가 그린 마법진, 거미 다리, 광기로 가득찬 그녀의 눈.<br />
<br />
"...그건, 대체...뭐였죠?"<br />
<br />
"이 세상에 존재했었던, 신과 악마들의 파편...이라고 할 수 있겠죠."<br />
<br />
알듯 말듯한 리리의 말에, 강인우는 더욱 의문이 가득찬 표정으로 그녀를 바라보았다.<br />
<br />
"...앉아서 얘기하지 않을래요? 조금 긴 이야기가 될 듯 하네요."<br />
<br />
리리의 말에 강인우가 고개를 끄덕이며 앉자, 그녀는 조용히 이야기를 재개했다.<br />
<br />
"인간들은 신을 믿어요. 그 신과, 신을 믿음으로서 인해 생기는 악마들. 그 존재들은 존재하지 않기도 하고, 우리들의 생각과 마음 속에 내재되어 있기도 해요.<br />
<br />
아직 그들에 대해서는 어떤 연구도 진행되지 않았고, 크게 밝혀진 사항도 없어요. 단지 한가지 추측하고 있는 것은, '인간의 영혼은 반은 자신의 영혼, 반은 악마와 신들의 영혼으로 이루어져 있다'라는 겁니다."<br />
<br />
"영혼...이라구요?"<br />
<br />
강인우가 미심쩍다는 표정으로 묻자, 리리는 고개를 끄덕였다.<br />
<br />
"믿기지 않나요? ...하긴, 사람은 보지 않고서는 믿지 못하는 존재죠. 하지만 당신은 분명히 봤어요. 인간의 영혼에 내재하는 반쪽짜리 악마를. 당신의 누나의 몸에서."<br />
<br />
"..."<br />
<br />
"아니, 정확히는 반쪽이 아니에요. 왜냐하면...그녀는 그 악마에게 먹혔으니까."<br />
<br />
리리의 말에, 강인우는 심하게 동요했다.<br />
<br />
"먹혔다구요? 누나가...악마에게?"<br />
<br />
"예. 먹혔습니다. 이제 당신의 누나는...존재하지 않아요."<br />
<br />
"그런 말도 안되는... 분명히 그 사람은 누나였단 말입니다! 누나의 목소리를 하고, 내가 동생이란 것을 기억하고, 누나의 성격까지 그대로 닮았었다고요! 분명히 누나는 살아있어요!"<br />
<br />
"...진실을 알려면 용기가 필요한 법이에요. 그 진실을 외면하려 하고, 인정하지 않는다면 난 당신에게 이야기를 할 수 없어요. 진정해요. 강인우씨."<br />
<br />
"...."<br />
<br />
리리의 말에 강인우는 납득할 수 없다는 표정을 지었다. 하지만 그를 무시한 채 리리는 다시 이야기를 계속했다.<br />
<br />
"간혹 여러 가지 이유로 인간에게 내재된 악마들이 겉으로 드러나는 경우가 있습니다. 정확히는 겉으로 드러나는 경우와, 인간 자체가 그 악마나 신에게 지배당하는 경우가 있죠.<br />
<br />
전자를 저희들은 '마인'이라고 부르고 있고, 후자의 경우는 같은 마인이긴 하나... '감염되었다'고도 합니다. 환상의 존재에게 지배당했다는 말이죠. 당신의 누나가 그런 경우에요."<br />
<br />
"그럼, '마인'들은 대체 뭐죠? 아까의 누나처럼 괴물 같은 존재가 되는 건가요?"<br />
<br />
어느 정도 침착을 되찾은 강인우의 물음에, 리리는 고개를 저으며 대답했다.<br />
<br />
"아뇨. 당신의 누나는 '감염된' 존재 중에서도 특이한 존재입니다. 보통 마인들은 인간의 형태는 그대로 유지하되, '특별한 힘과 무기'를 가지고 있어요.<br />
<br />
그 무기나 힘들은 대개 그 신이나 악마의 특성과 관련되는 경우가 많은데, 이는 감염자들도 동일해요. 겉모습은 그대로 유지한 채, 원할 때만 그 힘과 무기들을 발현할수 있어요. 감염된 인간의 영혼을 먹어치우며 기억까지도 지배하기 때문에, 그들은 고대의 존재임에도 현대인과 똑같이 생활할 수 있고 주변 사람들도 쉽게 눈치채지 못합니다. 당신은 아마도.. 그녀의 존재를 알기 때문에 죽이려 한 거겠죠."<br />
<br />
"그런....누나를 되돌릴 방법은 없나요? 누나는 정말로 죽은 겁니까?"<br />
<br />
그는 절박했다. 유일한 버팀목이 되어주었던 누나가 이미 죽었다는 말에, 큰 절망감을 느끼고 있었다. 그것도 사고나 범죄 같은 현실적인 것이 아닌, 신과 악마라는 비상식적인 존재였기 때문에 더욱 실감이 나지 않았다.<br />
<br />
"...예외는 없어요. 당신의 누이를 되돌릴 수 있는 방법은 존재치 않습니다."<br />
<br />
"혹시...혹시, 혹시라도... 제가 누나와 이야기해 보면 누나가 돌아오지 않을까요? 저와 누나는 특별한 관계란 말입니다. 누구도 끊을 수 없는, 누구도 간섭할 수 없는..그런 사이였다구요!"<br />
<br />
처절할 정도로 애원하는 강인우를 바라보며, 리리는 그가 예상치 못했던 발언을 했다.<br />
<br />
"그렇다면, '마인'이 되실 각오는 되셨습니까?"<br />
<br />
"네?"<br />
<br />
갑자기 나온 엉뚱한 질문에, 강인우는 반문했다.<br />
<br />
"그녀는 인외의 존재. 다가가는 것조차도 위험해요. 그녀와 이야기를 하려면, '힘'이 필요합니다.<br />
<br />
그녀에게 맞설 힘, 그녀와 대화를 할 여견을 만들어 주는 '힘'. 그 힘을 얻기 위해서 '마인'이 될 각오가 있습니까?"<br />
<br />
"...."<br />
<br />
"이대로 그녀를 놔두면 그녀는 죽을 겁니다. 그녀는 감염자들 중에서도 정상이 아니에요. 아마도 다른 마인들에 의해서 살해당하겠죠. 그걸 막고 싶다면 당신의 각오가 필요해요. 마인이 될 각오가. 그녀와 동등한 위치에 서서 이야기하기 위해서의 책임을 질 각오가.<br />
<br />
....진심으로 그녀와 이야기해보길 원하다면, 선택해요. 그녀에게서 도망칠 것인지, 아니면 그녀와 맞부딪쳐 볼 것인지."<br />
<br />
<br />
3.<br />
<br />
정신이 들자, 어느 공원의 벤치에 앉아있었다.<br />
<br />
"...제기랄."<br />
<br />
자신이 한심했다. 어째서, 어째서 나는 그 물음에 쉽게 대답하지 못한거지?<br />
<br />
어째서 나는 마인이 되겠다고 말하지 않은 거지?<br />
<br />
"제기랄!"<br />
<br />
강인우는 자신의 나약함에 치를 떨었다. 도망쳐나온 자신이, 괴물이 된 누나와 맞서는 것이 두려운 자신이 너무나 한심했다.<br />
<br />
일생 동안 누나와 함께 살았다고 생각해 놓고서, 둘의 유대는 어떤 것으로도 끊을 수 없다고 생각했으면서 이 꼴이라니.<br />
<br />
"난....어떻게 해야 하지? 어떤 선택을 해야 하지?"<br />
<br />
마인이 되어 그녀와 맞서면, 절망을 맛볼 것 같았다. 그녀를 되돌릴 수 없게 되면, 자신의 손으로 그녀를 죽이게 될 지도 모른다.<br />
<br />
아예 포기하고 그녀를 그냥 내버려둔다면, 절망감은 포기한 그 때 뿐이겠지. 하지만....그걸 자신이 용납할 수 있을까?<br />
<br />
"...."<br />
<br />
그렇게 그가 끊임없이 갈등하고 있을 때, 그의 앞을 가로막는 그림자가 있었다.<br />
<br />
"?"<br />
<br />
그가 올려다보자, 거기엔 낯익은 얼굴을 한 인영이 있었다.<br />
<br />
"여어. 여기에 있었군. 한참 찾았잖아?"<br />
<br />
"...!"<br />
<br />
그 인영이, 미소를 지었다.<br />
<br />
그 미소는, <strong>그녀</strong>의 외모처럼 더할 나위 없이 아름다운 미소였다.<br />
<br />
<br />
----------------------------------------------------------------------------<br />
<br />
몇달 만의 연재냐.[...]<br />
<br />
넵 시작했습니다. 이제 본격적으로 시작한 셈이군요.<br />
<br />
실제로 넘버 4 까지 생각하고 있었지만 맥이 적절하게 끊기지 않는 것 같아 다음 화에 집어넣도록 하겠습니다.<br />
<br />
<br />
임시저장으로 하루 걸러 쓰고 이렇게 쓴지라 근 5일 만에 끝을 봤습니다. 덕분에 약간 문체가 뒤죽박죽일지도 모르겠습니다. 얘기해주시길.<br />
<br />
3화부터는 이야기에 가속이 붙는지라 연재도 가속이 붙을 수 있겠습니다. 어떻게 될진...			 ]]> 
		</description>
		<category>└소망하는,원망하는,만들어내는</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1916482#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 01 Aug 2008 16:51:26 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ Under the Pale Moon 1-6 : Return and Leave ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1897715</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1897715</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds6.egloos.com/pds/200807/25/17/e0061317_4889d94ddee06.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds6.egloos.com/pds/200807/25/17/e0061317_4889d94ddee06.jpg');" /></div><br><div style="TEXT-ALIGN: center">이거 매우 오랜만에 다시 올립니다.<br><br>이야기가 대충 틀이 다시 잡혔고.. 또 오래 쓸 것 같지만 그래도 쓰는 게 좋지 않을까 해서요.<br><br><br>그러면 6번째 이야기 올라갑니다.<br><br><br><br></div><br /><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">-6-</span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 매우 혼란스러워 했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>어이<span lang="EN-US">, </span>린든<span lang="EN-US">. </span>이 작자들 도대체 누구요<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 늙은 목소리는 재커리를 무시한 채로 린든에게 말을 걸었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>이거 몇 년만인지<span lang="EN-US">, </span>기억이 가물가물하군요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“……</span>한<span lang="EN-US"> 5</span>년은 되었을 테지<span lang="EN-US">. </span>그나저나 그 사이에 많이 늙었군<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“5</span>년은 절대 짧은 세월이 아니지요<span lang="EN-US">. </span>무사하셔서 다행입니다<span lang="EN-US">. </span>도련님<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">순간 재커리의 입이 벌어졌다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>도련님<span lang="EN-US">… </span>이라굽쇼<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“……</span>그래<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>이거 설명이 늦었군요<span lang="EN-US">. </span>이분은 밴 뷰런가문의 막내 도련님이십니다<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">순간<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리의 얼굴이 경악으로 일그러졌다<span lang="EN-US">. </span>밴 뷰런 가문의 아들이라고<span lang="EN-US">? </span>그의 사고가 약<span lang="EN-US"> 5</span>초간 정지했다가 현실로 돌아왔다<span lang="EN-US">. </span>그리고 여러 의문이 머릿속을 바쁘게 헤집고 들어왔다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">뭐 그가 떠난 이유라던가<span lang="EN-US">, </span>아까 낮에 본산에서 밴 뷰런가 일행을 모르는 사람인 양 한 행동 등은 얼마든지 이해할 수 있었다<span lang="EN-US">. </span>가출했다거나 하면 쉽게 말할 수 있을 테니까<span lang="EN-US">. </span>그리고 상대방이 누구든지 간에 잘 믿어줄 이야기이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그런데 제일 이해가 가지 않는 건<span lang="EN-US">, </span>하고 많은 방법 중에서 왜 하필이면 이런 방법으로 이들을 이곳에 오게 한 건가<span lang="EN-US">. </span>하는 것이다<span lang="EN-US">. </span>좀 더 납득하기 쉬운 방법도 있지 않을까<span lang="EN-US">? </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>밴 뷰런이라<span lang="EN-US">. </span>그 이름은 오래 전에 버렸네<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이 대답에 그 남자는 지체 없이 <span lang="EN-US">– </span>마치 준비라도 하고 있었던 양<span lang="EN-US"> - </span>입을 열었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그건 중요하지 않습니다<span lang="EN-US">. </span>어쨌든 지금 제 앞에 계시는 분은 밴 뷰런가의 피가 흐르는 분이니까요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 남자는 말을 마치고<span lang="EN-US">, </span>책상 위에 있던 램프에 불을 붙였다<span lang="EN-US">. </span>어두침침해서 맨 처음에는 알아볼 수 없었던 물건이었다<span lang="EN-US">. </span>그러자 주위가 밝아졌다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">약간 너저분해 보이는 방이었다<span lang="EN-US">. </span>가운데에 책상과 의자가 없었다면 창고라 해도 믿을 만 했다<span lang="EN-US">. </span>양쪽 옆으로 도저히 뭔지 알아볼 수 없는 물건들이 잔뜩 쌓여 있었고<span lang="EN-US">, </span>작은 검은색 케이스가 놓여 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“……</span>그래서 용건은<span lang="EN-US">? </span>그리고 왜 이런 방법으로 이곳에 부른 거지<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그 사람은 약간 뜸을 들였다<span lang="EN-US">. </span>그리고 놓여 있던 작은 검은 케이스를 집어 들었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>이걸 전해드리려 한 거죠<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“….... </span>뭐지<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그게 저도 잘은 모르겠습니다<span lang="EN-US">. </span>유언이라서요<span lang="EN-US">. </span>가주님께서 유언으로 남기신 겁니다<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>유언이라 이건가<span lang="EN-US">. </span>하기야 그것도 꽤 오래 되었군<span lang="EN-US">. </span>그런데 이거 방해가 심하지 않았나<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그래서 이렇게 부른 겁니다<span lang="EN-US">. </span>모르는 사람들이 보면 납치라던가<span lang="EN-US">, </span>아니면 그저 용병들 사이의 무슨 거래 같은 걸로 보겠죠<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>밖에 있는 자들은 믿을 만 한가<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 케이스 쪽으로 다가갔다<span lang="EN-US">. </span>케이스에는 특이하게 생긴 자물쇠가 달려 있었다<span lang="EN-US">. </span>열쇠라던가 숫자나 특정한 문구를 맞춰서 열 수 있게 생긴 게 아니었다<span lang="EN-US">. </span>그저 회색 빛 조그마한 판과 검은색 판 몇 개가 붙어 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>이거 어떻게 여는지는 아는가<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그건<span lang="EN-US">…… </span>가주님께서 말씀을 하지 않으셨습니다<span lang="EN-US">. </span>전해주면 어떻게 여는지 알 거라고 하시더군요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">가주라<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">뭔가 이상했다<span lang="EN-US">. </span>적어도 재커리의 느낌으로는 그랬다<span lang="EN-US">. </span>말하는 투나 행동 등을 보면<span lang="EN-US">, </span>적어도 밴 뷰런가의 집사 정도 되는 사람일 것이다<span lang="EN-US">. </span>그렇다면 적어도 <span lang="EN-US">‘</span>가주<span lang="EN-US">’ </span>라는 호칭 보다는 다른 호칭을 쓰는 것이 맞지 않을까 라 생각했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>여기까지 오는데 어려웠을 텐데<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>어찌 그걸 다 말로 하겠습니까<span lang="EN-US">. </span>이미 은퇴한 몸이니 더욱 그랬지요<span lang="EN-US">. </span>다행히도 가주님께서 저에게만 말해 놓으신 터라<span lang="EN-US">, </span>큰 문제는 없었죠<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 케이스를 들었다<span lang="EN-US">. </span>손잡이가 하나 달려 있어서 옮기는 데에는 큰 문제가 없었다<span lang="EN-US">. </span>무게도 그만하면 그다지 무겁지는 않았다<span lang="EN-US">. </span>크기가 작아서 그런지 짐에 추가해도 큰 문제는 없었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>잠깐<span lang="EN-US">. </span>도대체 이게 무슨 일인지 누가 설명 좀 해줘요<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리가 도저히 이해가 안 간다는 표정으로 말했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>간단하게 설명 드리자면<span lang="EN-US">, </span>이런 것이지요<span lang="EN-US">. </span>오래 전 밴 뷰런가에서는<span lang="EN-US">……”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">간단하게 설명한다고 한 것이었지만 그 노인의 말은 매우 길었고<span lang="EN-US">, </span>특정한 부분에서는 감정이 복받치는 지 주먹을 쥔다던가<span lang="EN-US">, </span>눈이 글썽거리는 등의<span lang="EN-US">, </span>마치 열변을 토하는 것 같은 모습을 보였다<span lang="EN-US">. </span>실로 재커리에게는 매우 한심한 광경이었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 머릿속으로 그 노인의 잠꼬대 같은 말을 정리해 봤다<span lang="EN-US">. </span>일단은 무슨 유산을 두고 다투는 형제 싸움 같은 것처럼 보였다<span lang="EN-US">. </span>가주가 죽고 나서 유언대로 집행을 하려고 했는데 이에 불만이 많았던 큰형이 어쩌고 저쩌고<span lang="EN-US">……</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">린든은 아마도 경쟁자를 줄이려는 수작에 의해 희생될 뻔 하다가 도망쳐 나오고 등등<span lang="EN-US">. </span>아마도 저 노인은 집사가 맞는 것 같았다<span lang="EN-US">. </span>형제들의 더러운 싸움을 말리려다가 결국 밀려 은퇴한 모양이고<span lang="EN-US">, </span>마지막까지 유언을 집행하려는 모양인 것 같았다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">실로 충직한 집사로군<span lang="EN-US">. </span>이라고 생각했다<span lang="EN-US">. </span>이런 예는 정말 드문데<span lang="EN-US">- </span>라고 생각하다가 맨 처음에 들었던 의문이 다시 떠올랐다<span lang="EN-US">. </span>도대체 왜 <span lang="EN-US">‘</span>가주<span lang="EN-US">’ </span>라 부르는 것인가<span lang="EN-US">?</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 이를 질문했지만 노인은 애매한 웃음으로 답을 회피했다<span lang="EN-US">. </span>그저 예전부터 친분이 있던 사이라서 그렇게 부르고<span lang="EN-US">, </span>이제 집사의 의무가 끝났으니 더 이상 <span lang="EN-US">‘</span>주인님<span lang="EN-US">’ </span>이라 부를 이유가 없다고만 말했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">뭔가 더 비밀이 있을 것 같기는 했지만 더 이상 캐물어 봤자 나올 것 같지 않아 재커리는 시도를 포기했다<span lang="EN-US">. </span>린든은 그 노인과 뭐라고 귓속말로 속삭이더니<span lang="EN-US">, </span>그에게 인사를 했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>그럼 난 이제 다시 떠나겠네<span lang="EN-US">. </span>언제 돌아올 지는 모르지만<span lang="EN-US">, </span>그때까지 살아 있길<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>도련님 그러면 안녕히 가시길<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">밖은 매우 조용했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 아까 뭐라고 속삭였는지 그에게 물어보려고 했지만 역시나 포기했다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">천천히 구름이 몰려 오고 있었다<span lang="EN-US">. </span>다크 레인은 그친 지 오래고<span lang="EN-US">, </span>또한 눈이 올 철이기는 하지만<span lang="EN-US">, </span>하늘에서 떨어지는 그 무언가에 대한 공포는 사람들 마음 속에 깊이 들어 있었다<span lang="EN-US">. </span>일부 사람들은 하늘을 가리키며 공포에 질린 얼굴로 도망가고 있었고<span lang="EN-US">, </span>일부는 그저 멍하니 바라보기만 했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">일행은 술집을 지나쳐 한 여관에 들렀다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리는 바닥에 되는 대로 누웠지만 린든은 하늘을 보고 있었다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">서서히 구름이 모여 들어 그나마 비치던 달과 별이 가려지고 있었다<span lang="EN-US">. </span>린든은 알 수 없는 동질감을 느꼈다<span lang="EN-US">. </span>일단 집사에게서 받아 들은 케이스<span lang="EN-US">. </span>도대체 그것이 무엇인지 그는 알 수 없었다<span lang="EN-US">. </span>순간적으로 용병들을 통해 알아볼 까 했지만 즉시 생각을 접었다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">혹시나 가문에서 노리고 있다면<span lang="EN-US">, </span>그것은 명을 재촉하는 행위일 수도 있기 때문이다<span lang="EN-US">. </span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">이제 하늘에 남은 건 창백한 별 하나밖에 없었다<span lang="EN-US">. </span>오래 전이라면 그 별에 이름이 있을 것이고<span lang="EN-US">, </span>또한 수많은 시인들이 그 별에 나름대로의 이름을 붙이며 그 빛을 칭송했을 것이며 또 연인들이 사랑을 확인하는 수단으로 써 먹었을 것이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">하지만 지금은 그저 타다 남은 나무등걸마냥<span lang="EN-US">, </span>그저 언제 꺼질 지 모를 불씨에 지나지 않는 것처럼 보일 뿐이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">그리고 시즈나<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>시즈나요<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">재커리의 목소리였다<span lang="EN-US">. </span>아마도 린든이 무의식 중에 그녀의 이름을 중얼거렸던 모양이다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>뭐<span lang="EN-US">……”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>뭐 이번에는 그렇게 입에 달고 다니는 시즈나를 만날 수 있겠죠<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>음<span lang="EN-US">? </span>만난 적이 없어<span lang="EN-US">?”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕"><span lang="EN-US">“</span>네<span lang="EN-US">. </span>저는 정작 만난 적이 없어요<span lang="EN-US">. 2</span>년 전부터 지금까지 말이죠<span lang="EN-US">.”</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span lang="EN-US"><o:p><span style="FONT-SIZE: 100%; FONT-FAMILY: 맑은 고딕">&nbsp;</span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><span style="FONT-SIZE: 100%"><span style="FONT-FAMILY: 맑은 고딕">순간 린든의 표정이 굳어지면서 점점 경악이라는 것이 얼굴을 덮기 시작했다<span lang="EN-US">.</span></span></span></p>			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴUnder the Pale Moon</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1897715#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 25 Jul 2008 14:00:27 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ C.S.S.SⅡ 외전 -잊혀진 추억 속에서(0) ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1891172</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1891172</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <p><div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds8.egloos.com/pds/200807/23/17/e0061317_4886d4f634600.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds8.egloos.com/pds/200807/23/17/e0061317_4886d4f634600.jpg');" /></div>안녕하세요.<br><br>(구)미즈입니다.<br><br>현재 제가 이런저런 상황때문에<br><br>글을 못쓰고 있습니다. 라는 변명을 대고 있습니다.<br><br>솔직히 시간도 잘 없기도 하고요.<br><br>지금 제블로그에 그냥 재미 삼아 연재를 한던것을 이번엔 꽤 설명을 넣고<br><br>제대로 써보려고 적어봤습니다.<br><br>다음 업데이트는 미지수지만요.<br><br>어찌됐든 캐릭터 이야기 세컨드 시즌, 줄여서 C.S.S.S<br><br>뭐, 1여년동안 달려온거라 기념삼아 적은거니 그냥 적당히 즐기면서 봐주세요......<br><br>사전지식이 있어야 이해를 하겠지만.....<br><br>그럼 시작합니다.<br><br><br><br><br><br></p><br /><br /><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“으음…….”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">조금 늦은 아침, 방학기간동안 늦잠을 만끽한 윤이 엉망이 된 머리를 긁적이며 일어났다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">여느 때와 다름없는 아침의 풍경. 그래, 똑같았다. 다른 점이라고는 늦잠을 자고 있는 동안 미즈가 깨우러 오지 않았다는 것이다. 아무래도 좋았다. 잠을 오래 잘 수 있었다고 자기합리화 하며 침대에서 내려왔다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">창문 너머로 보이는 푸른 하늘, 기상청에선 비가 온다고 그랬지만 요 근래 2주 동안 맞아 들어갔던 적은 없었던 것 같았다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">대충 바깥구경을 끝낸 윤은 간단한 실내복으로 갈아입고 세면실로 향했다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“흐흥~흐흥~!”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">관리센터 저택의 세면실을 가기 위해선 아래층에 있는 식당을 지나치게 되는데 그곳에선 흥겨운 콧노래가 들려왔다. </span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">그러고 보니, 오늘 식사당번이 미즈였던가?</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">궁금해진 윤은 식당 안을 들여다보니 그곳에선 열심히 프라이팬과 뒤집개를 놀리고 있는 아린이 보였다. 아니, 카린인가? 리본을 풀고 있어서 알 수 없었지만, 어찌됐든 쌍둥이 중에 한명이라고 생각한 윤은 세면실로 들어가 차가운 물로 남아있는 잠을 깨웠다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">다 씻은 윤은 수건으로 얼굴을 닦고 식당으로 향했다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">어느 새 요리를 마쳤는지 식탁 위에 음식을 올리고 있는 아린(장난기가 가득한 얼굴로 봐선), 윤은 몰래 그녀 근처로 다가가 아린의 양손에 들려있는 접시중 하나를 뺏어들었다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“어라?”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">분명히 손에 들려있던 접시가 사라지자 이상하게 여긴 아린이 돌아봤다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“안녕, 아린.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">능글맞게 웃으면서 인사하는 윤의 모습에 아린은 눈을 가늘게 뜨면서 콧소리를 내며 말했다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“흐응~, 나한테 작업을 거는 것이려나?”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“설마, 그나저나 오늘 당번 회장 아니었던가?”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">윤은 수도를 세워 가볍게 아린의 머리를 내려치고는 미즈의 행방을 물었다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“응, 그런데 아침 일찍 본부에서 연락이 와서는 불려갔어.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">머리를 맞은 아린은 비어있는 손으로 맞은 자리를 문지르며 대답했다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">아침부터 불려갔다니 꽤나 중요한 일이려나?</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">잠시 생각에 빠진 윤을 보던 아린이 다시 접시를 뺏어들었다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“계속 들고 있다간 음식 다 식어.”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“아, 미안.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">그제야 생각에서 빠져나온 윤은 머리를 긁적이며 사과했다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">‘철컥, 끼이익―’</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">작게 들려오는 문소리에 윤은 아린을 돕다말고 현관으로 향했다. 현관에는 예상대로 미즈가 서있었다. 무슨 일이 있었는지 모르겠지만, 표정이 어두운채로. 그러나 윤은 여느 때와 다름없이 웃으면서 맞이했다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“어서 와가 아니라 무슨 일 있었어?”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">아무 말도 하지 않고 시선을 피하는 미즈. 뒤로 문이 다시 열리면서 누군가의 모습이 눈에 들어왔다. 미즈와 비슷하게 생긴 여성, 분명….</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“오랜만입니다.”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“오랜만이네, 윤이도 그동안 잘 지냈어?”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">미즈의 어머니, 레밀리아 유렌. 지금은 오퍼레이터에 몸담고 있지만 전직 관리자, 코드네임 데메테르.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“네, 저야 별 탈없이 있습니다만….”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">윤이 말끝을 흐리며 미즈를 바라보자, 레밀리아는 조금 어두운 표정을 지으며 입을 열었다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“미즈는 더 이상 여기에 있지 못해.”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“…!”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">놀라긴 했지만 평정심을 되찾은 윤은 차분히 되물었다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“무슨 말입니까?”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“직위해제. 내가 요청해서 미즈의 관리자 직위를 해제했어. 그러니 미즈는 이제 관리자가 아니야.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">관리자가 아니라니, 더 이상 이곳에 없다는 소리에 윤은 평정심을 잃어갔다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“어째서입니까? 이곳의 대장인 저의 의견은 무시하는 겁니까?”</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“그만 해. 난 괜찮으니까 그만해. 윤.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">그런 윤을 가로막은 것은 미즈였다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“회장….”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">여전히 어두운 표정이었지만 애써 웃어 보이는 미즈의 모습에 윤을 더 이상 말을 잇지 못했다.</span></p><p class="바탕글"><span lang="EN-US" style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-fareast-font-family: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체">“난 괜찮으니까, 그러니까 걱정 마.”</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">그리곤 돌아서는 미즈, 레밀리아가 열어둔 현관 밖으로 발을 옮겼다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">말려야 한다. 어떻게 해서든</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">윤은 밖으로 나가는 미즈를 향해&nbsp;손을 뻗었다. 하지만 윤의 손은 미즈의 손끝을 스치고 지나가면서 허공을 붙잡았다.</span></p><p class="바탕글"><span style="FONT-FAMILY: 바탕체; mso-hansi-font-family: 바탕체; mso-ascii-font-family: 바탕체">그렇게&nbsp;미즈가 본가로 돌아가고&nbsp;한 달이라는 시간이 지나갔다.<br><br><strong><span style="COLOR: #ff0000">-Start</span></strong><br></span></p>			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴ캐릭터 이야기</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1891172#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 06:50:34 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ All at sea : 1. ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1836058</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1836058</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds9.egloos.com/pds/200807/02/17/e0061317_486b8c31b41cb.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds9.egloos.com/pds/200807/02/17/e0061317_486b8c31b41cb.jpg');" /></div><br />
<br />
<div style="text-align: center;">이번에는 부제 달지 않고 가기로 했습니다.<br />
<br />
글 쓰면서, 좀더 관련 분야를 조사했어야 하는데 하는 생각이 들었습니다.<br />
<br />
그러면 본편 시작합니다.<br />
<br />
(주: 파이어폭스로 올린 것이라 익스플로러에서는 이상하게 보일 수 있습니다. 그럴 경우 댓글에 써 주심이..)<br />
<br />
파폭은 띄어쓰기를 지멋대로 먹는군요..<br />
</div><br /><br /><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">1.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal">아르헨티나의 여름은 쌀쌀했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><br />
</p><p class="MsoNormal">남반구 국가라 여름에는 북반구와는 달리 겨울이 찾아 온다<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">수도 부에노스아이레스의 부둣가에도 쌀쌀한 바람이 스치고 지나갔다<span lang="EN-US">. </span>하지만 바람은 항구의 열기로 인해 달궈져<span lang="EN-US">, </span>금세 하늘로 올라갔다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">수많은 배가 항구에 접안해 있었다<span lang="EN-US">. </span>수많은 사람과 짐이 부려진다<span lang="EN-US">. </span>이들 중에는 여행객도 있을 것이고<span lang="EN-US">, </span>무슨 직업상의 이유로 온 사람들 또는 그저 뜨내기들도 있을 것이다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">시인들은 옛적부터 항구를 통해 오고 가는 나그네와<span lang="EN-US">, </span>그리고 항구 아가씨와의 사랑을 노래했다<span lang="EN-US">. </span>한번 항구를 들러서 사랑만 주고 떠나가는 나그네 그리고 그 나그네를 잊지 못해 배가올 때면 마음이 설레는 아가씨<span lang="EN-US">. </span>그리고 그녀의 손에 들려 있는<span lang="EN-US">, </span>사랑의증표<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">진부한 주제이기는 하지만 이것 만큼 항구라는 것의 속성을 잘 드러내주는 이야기는 그다지 많지 않다<span lang="EN-US">. </span>사람들은 단순히 오고 갈 뿐이지만<span lang="EN-US">, </span>그 사이에 흐르는 감정은 그 어떤 속박도 받지 않기 때문이다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">그 감정이 무엇이든 간에<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal">한 등대지기가 항구로 들어오는 배 한 척을 봤다<span lang="EN-US">. </span>처음에는 그저 그러려니 했지만 점점 배가 항구로 가까이 오자 그는 경악했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">분명히 꽤 작은 배였다<span lang="EN-US">. </span>거기까지는 좋았다<span lang="EN-US">. </span>하지만 그 배는 만신창이였다<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">등대지기는 등대에 있던 망원경으로 그 배를 봤다<span lang="EN-US">. </span>일단 몇 군데가 찌그러져 있었고<span lang="EN-US">, </span>상부 구조물 중에 성한 부분은 거의 없는 것 같았다<span lang="EN-US">.</span> 아직 해가 떠 있기에 망정이지<span lang="EN-US">, </span>그렇지 않았다면 유령선이 나타났다고 할 정도였다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">간신히 그 배는 항구 안쪽으로 들어왔고<span lang="EN-US">, </span>그곳에 있던 사람들의 반응은등대지기와 별반 다르지 않았다<span lang="EN-US">. </span>심지어 어떤 사람들은 유령선으로 착각하고 비명을 지르며 도망가기까지도했다<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">호기심이 공포감을 누르는 데에 성공한 사람들이 먼저 배로 다가갔다<span lang="EN-US">. </span>그와 거의 동시에 그 배에서 사람이 내렸다<span lang="EN-US">. </span>일부 사람들의 예상을 벗어난<span lang="EN-US">, </span>지극히 멀쩡한 모습이었다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">그리고 잠시 후<span lang="EN-US">. </span>배에서 몇 명이 더 내리기 시작했고<span lang="EN-US">, </span>얼마 지나지 않아 자동차 몇 대가 도착했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">배는 곧 건선거로 옮겨졌다<span lang="EN-US">. </span>일단 상부 구조물이 많이 부숴졌고<span lang="EN-US">, </span>기관실 쪽은 다행히도 무사했지만 선창 대부분은 흘수가 약<span lang="EN-US"> 30cm</span>정도 내려갈 정도로 침수되어 있었다<span lang="EN-US">. </span>무전실 및 함교는 특히 피해가 심해서<span lang="EN-US">,</span> 어떻게 여기까지 왔는지 정말 신기해 보일 정도였다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">맨 먼저 배에서 내린 사람은<span lang="EN-US"> 1</span>등 항해사였다<span lang="EN-US">. </span>제일 먼저 그가 찾은 것은 전화기였고<span lang="EN-US">, </span>어딘가에 전화를 하더니 곧 자동차 몇 대가 등장했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">자동차에서는 정장을 잘 차려 입은 남자 몇 명이 나왔고<span lang="EN-US">, </span>그들과 항만경찰<span lang="EN-US">, </span>그리고 배에서 내린 승객들과 항해사들이 한 건물로 들어갔다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">건물에는 이렇게 쓰여 있었다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“Lloyd’s”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">로이드 보험회사였다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">이미 이야기가 전부 된 듯<span lang="EN-US">, </span>몇 명이 나와 이들 일행을 안내했다<span lang="EN-US">. </span>안내된 곳은 큰 방이었다<span lang="EN-US">. </span>보험회사 쪽 관계자는 이미 그 방 안에 있었다<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">먼저 들어간 것은 선장을 위시한 항해사들이었다<span lang="EN-US">. </span>그리고 해운회사에서 나온 사람과 항만경찰이 들어갔고 마지막으로 승객들이 들어갔다<span lang="EN-US">. </span>다행히도<span lang="EN-US">, </span>의자의 개수는 이들이 전부 앉을 정도로 많았다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">선장은 이야기를 했다<span lang="EN-US">. </span>약간 두서 없이 횡설수설하기는 했지만 그래도 필요한 이야기는 전부 다 했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“……</span>그러니까 그<span lang="EN-US">, </span>아센션섬 근처였을 겁니다<span lang="EN-US">. </span>그 무전으로는 분명히<span lang="EN-US"> 2~3</span>일 내로 폭풍우가 몰려올지도 모른다는 이야기를 들었습죠<span lang="EN-US">. </span>그래서 선원들을 전부 준비시켰는데<span lang="EN-US">, </span>한 일주일간 조용하더니 갑자기 엄청난 놈이 덮친 겁니다<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>얼마나 큰 폭풍우였습니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">로이드 직원 한 명이 질문했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>글쎄요<span lang="EN-US">. </span>뱃놈 한지 거의한<span lang="EN-US"> 30</span>년은 되었는데 그런 폭풍우는 진짜 처음 봤습죠<span lang="EN-US">. </span>진짜 세상이 끝나는 줄 알았다니까요<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">잠시나마 경악이 방 전체에 번져 나갔다<span lang="EN-US">. </span>그 직원은 계속 놀란 눈초리였다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그거 때문에 마구 떠돌다가 암초 걸리고 했는데 다행히 여기까지 왔습죠<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>원래 여기가 기항지였습니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>암요<span lang="EN-US">. </span>여기 한 보름도 전쯤에 도착해야 했었는데<span lang="EN-US">, </span>이리 됐습죠<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그러면<span lang="EN-US">…… </span>일단 천재지변에 의한 것이고 하니까<span lang="EN-US">, </span>일단 서류를 작성해야 합니다<span lang="EN-US">. </span>그래야 적합한 절차대로 가죠<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>네 뭐 그럽죠<span lang="EN-US">.”</span></p><br />
<p class="MsoNormal">직원은 서류뭉치를 하나 꺼내 들었다<span lang="EN-US">.</span></p><br />
<p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그러면<span lang="EN-US">…. </span>일단 기본적인 사항부터 적겠습니다<span lang="EN-US">.</span></p><br />
<p class="MsoNormal">일등 항해사가 입을 열었다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>선박명은 바로네 아주로<span lang="EN-US">(</span>감청색남작<span lang="EN-US">) </span>입니다<span lang="EN-US">. </span>이탈리아 선적이고<span lang="EN-US">……”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">아예 직원과 일등 항해사는 옆에 앉아 이야기를 하기 시작했다<span lang="EN-US">. </span>그리고 아마도 이 배가 속해 있는 것 같은 해운회사에서 나온 사람이 끼어 들었다<span lang="EN-US">. </span>항만경찰에서 온 사람은 별 말이 없다가<span lang="EN-US">, </span>승객들 쪽으로 고개를 돌렸다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>이번 사고로 인해서 특별히 뭘 손해 보신 분 계십니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">놀랍게도 승객들의 반응은 부정적이었다<span lang="EN-US">. </span>배는 당장 침몰해도 이상하지 않을 정도로 피해를 입었지만<span lang="EN-US">, </span>막상 다치거나 물건을 잃어버린 사람은 없었다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">그리고 이 배가 딱히 뭔가를 싣고 온 것은 아니었지만 나름대로 있었던 적하의 피해도 없었다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그거 참 놀라운 일이군요<span lang="EN-US">. </span>그폭풍우와 암초 때문에 그렇게 고생을 했는데 실질적인 피해는 없었다<span lang="EN-US">. </span>그 말이죠<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그렇죠<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>선원 중에 피해 보신 분은 없습니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>아<span lang="EN-US">, </span>한 명 있기는 합니다<span lang="EN-US">. </span>암초에 우현을 부딪쳤을 때<span lang="EN-US">, </span>쓰러져서 팔이 부러진 놈이 있었죠<span lang="EN-US">. </span>일단 급한 대로 치료를 하기는 했습니다<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">얼마나 시간이 흘렀을까<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">서류 작성은 끝난 것 같았다<span lang="EN-US">. </span>보험회사 직원과 선장 그리고 해운회사 직원이 웃으면서 악수를 했고<span lang="EN-US">, </span>보험회사 직원은 서류 뭉치를 가방에 집어 넣었다<span lang="EN-US">. </span>그리고 해운회사에서 나온 사람이 자리에서 일어나 승객들에게 향했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>어쨌든 간에<span lang="EN-US">, </span>이번 사건으로 인해 피해를 보신 승객 여러분께<span lang="EN-US">, </span>저희 일 셈프레비에데 해운회사를 대표해서 심심한 사과의 말씀을 드립니다<span lang="EN-US">. </span>승객 분들이 입으신 피해는<span lang="EN-US">, </span>보상해 드릴 수 있는 한에서 보상해 드리겠습니다<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">그러면서 그는 들고 있던 서류철에서 서류 몇 장을 꺼내 승객들에게 나누어 주었다<span lang="EN-US">. </span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>여기 있는 대로 보상 받는 게 맞죠<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">한 승객의 질문에 그는 웃으면서 대답을 했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>네 그럼요<span lang="EN-US">. </span>기본이 금전적인 보상입니다<span lang="EN-US">. </span>혹시 배편이 필요하신 분이 있다면<span lang="EN-US">……”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그럼 저는 배편으로 주시지요<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal">한 남자가 손을 들며 말했다<span lang="EN-US">.</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그래요<span lang="EN-US">? </span>금전적인 보상은필요 없으신 겁니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>네<span lang="EN-US">. </span>사실 여기 잠시 들렀다가 다른 데로 가야 해서요<span lang="EN-US">.”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>그렇습니까<span lang="EN-US">. </span>그러면 어디로 가시려는 겁니까<span lang="EN-US">?”</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br />
</o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">“</span>시드니요<span lang="EN-US">.”</span></p><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span> <br />
			 ]]> 
		</description>
		<category>ㄴAll at sea</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1836058#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 02 Jul 2008 14:12:51 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[ 정팅에 참여하지 못해서 죄송합니다. ]]> </title>
		<link>http://noels.egloos.com/1784715</link>
		<guid>http://noels.egloos.com/1784715</guid>
		<description>
			<![CDATA[ 
  <div style="text-align:center"><img class="image_mid" border="0" onmouseover="this.style.cursor='pointer'" alt="" src="http://pds7.egloos.com/pds/200806/14/17/e0061317_4852b84388d50.jpg" width="100" height="100" onclick="Control.Modal.openDialog(this, event, 'http://pds7.egloos.com/pds/200806/14/17/e0061317_4852b84388d50.jpg');" /></div><br />
<br />
사실은 참여할 생각으로 메신저를 실행했습니다만,<br />
<br />
오프라인으로 접속으로 접속시켜놓은걸 깜박하고 있다가 방금 전에 깨달았습니다.<br />
<br />
<br />
<br />
...뭐, 솔직히 "알아서 부르겠지..."라는 마음가짐으로 시험공부(라고 쓰고 농땡이라 읽는다.)하고 있었던 것이 제가 이번 정팅에 참여하지 못한 가장 큰 이유겠습니다만;;<br />
<br />
그래도 자그만치 제 것을 하는 정팅이었는데, 너무 정신을 빼고 있었던 것이 아닌 가 싶어서 이렇게 글을 올립니다;<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
상황이 이렇게 되어서 죄송합니다;;<br />
<br />
아, 만약 어떤 분이 대화내용 저장하셨다면, 대화내용을 올려주시지 않겠습니까?			 ]]> 
		</description>
		<category>반하스트</category>

		<comments>http://noels.egloos.com/1784715#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 Jun 2008 18:10:42 GMT</pubDate>
		<dc:creator>noel</dc:creator>
	</item>
</channel>
</rss>
